

Miniserie gebaseerd op de film This is England, van de regisseur en schrijver en acteurs. De groep skinheads zijn meegegroeid met de mode en zijn inmiddels een olijke bende mods. Lol (Vicky McClure) speelt nu de hoofdrol als een wat moedeloze vriendin die de oude Engelse buurten en haar doelloze leven met haar vriend niet echt ziet zitten. Zeker nadat hij haar in het plattelandshuis alleen laat staan voor de huwelijksambtenaar. In de vier afleveringen gebeurt niet veel, maar de laatste aflevering eindigt met een nare climax.x


Een onverwacht originele film, die dan ook een onverwacht succes werd (en een Oscar kreeg in 2010). Een jonge man raakt zijn baan als cellist in een orkest kwijt en reageert op een nogal vage vacature. Zijn nieuwe baan blijkt aflegger te zijn, tot schrik en schande van zijn vriendin. Ondanks het wat theatrale acteerwerk, en de soms sentimentele intermezzi van cello-stukken, toch een oorspronkelijke en cultuur (Japan) overstijgende film.


Duistere zwart-wit documentaire over de bewoners van metro en treintunnels in New York. Crackverslaafden, thuislozen en andere drop-outs worden geïnterviewd en geportretteerd, wat soms tot grappige interacties en verhalen leidt. Een narratief ontbreekt enigszins, waardoor het einde van de documentaire (de ontruiming van de tunnels) wat onverwachts en plots komt.


Remake van de mini-serie uit 1983 die wat tegenvalt door goedkope CGI-decors, soap-achtige familie-verwikkelingen en nauwelijks gore (de reptielachtige aliens lenen zich daar tenslotte goed voor). Alle grote steden in de wereld zien op een dag een groot ruimteschip parkeren boven zich. De aliens doen zich voor als vredelievend en beladen met cadeau's. Daarachter schuilt een Brave New World achtige dystopische en militairistische eenheid noodzakelijk voor het eigenlijke doel: overname van de aarde. Een FBI-agente, priester, huurling en Visitor gaan de (guerilla) strijd aan.


De slungelachtige documentairemaker Chris Waitts probeert in dit ego-document te achterhalen waarom al zijn vriendinnen hem in het verleden hebben gedumpt. Dit leidt tot hilarische en genante momenten in gesprekken met ex-en, blind dates, sex-therapeutes, domina's en willekeurige voorbijgangers. Tot hij erachter komt dat hij eigenlijk de relatie met zijn laatste vriendin nog steeds niet verwerkt heeft. Bij vlagen pijnlijk eerlijk, stuitend dom, en ronduit hilarisch.


Harde film over broers en vernedering. Een onthechte broer keert terug naar zijn geboortedorp om wraak te nemen op een groep drugsgebruikende dealers en drop-outs die in zijn afwezigheid zijn zwakzinnige broer drugs hebben gevoerd, getart en vernederd. Met zijn doortastende commando-technieken en stoicijnse houding werkt hij zijn wraak stelselmatig af. Origineel scenario dat met relatief weinig middelen sterk gebracht wordt, onder begleiding van een goede Warp-soundtrack.


Verstild en diep-religieus meisje uit een gegoed milieu groeit op in een klooster, maar kan zich niet aan de orde aanpassen en wordt de wereld in gestuurd. Daar ontmoet ze een Yassine en via hem zijn ook zeer religieuze broer Nassir. Waar de religieuze exegese en de extase aanvankelijk fascinerend en ongrijpbaar zijn, kantelt de film richting banaliteit als Hadewijch de islamitische strijd overneemt en er iets willekeurigs ontploft. Dat Hadewijchs zoektocht naar liefde onbeantwoord blijft is gezien de historische verwijzing voorspelbaar, dat de tocht nogal willekeurig lijkt, ligt misschien meer aan regisseur Dumont.


Vergrote zonne-activiteit, hetzelfde huis, een oude buizenradio, wat quantumtheorie en 30 jaar verschil. Vader en zoon raken in gesprek met elkaar en komen erachter dat de geschiedenis veranderen grote gevolgen kan hebben. Tikkie plat en sentimenteel, waardoor het gegeven in middelmatigheid ondersneeuwt.


Onnederlands goede film waarin naast het acteerwerk van Stephen Rea (Crying Game) en Lotte Verbeek het ruwe landschap van Ierland schitterend figureert. Anna vertrekt in haar eentje naar Ierland na een mislukte relatie in Amsterdam, en slaapt en zwerft in de ruwe natuur. Tot ze op het geïsoleerde huis van de weduwnaar en kluizenaar Martin stuit. Ze werkt voor onderdak en eten, onder één voorwaarde: geen persoonlijke vragen. Minimalistische texturen van natuur en gevoel, met spaarzame dialogen, zonder enige toegankelijkheid te verliezen.


Erg snel en daardoor soms onbegrijpelijk en oppervlakkig drama over een jong meisje dat samen gaat wonen met haar vriendje. Als blijkt dat de winkel waar ze op passen een dekmantel voor drugsverkeer is, hij in het ziekenhuis belandt en haar niet meer wil zien, verzint het meisje dat ze is aangevallen door anti-semitisch banlieu-tuig. In de cultuur van de angst, ontaardt haar verhaal als snel in een mediarel en moet ze haar leugen bekennen. Door een niet zo weloverwogen keuze tussen vaart en karakter verdieping, ontbreekt de noodzaak en logica.