
Het oude verhaal van een mislukte liefde, verteld in een eigentijdse vorm. Kantoorslaaf valt op collega, denkt de ware gevonden te hebben, maar dat blijkt toch niet wederzijds. Video-clip regisseur Marc Webb gebruikt zijn ervaring met een erg toepasselijke soundtrack en een wat minder toepasselijke dansscene. De aantrekkeljike vorm is echter niet genoeg om dit een heel gedenkwaardige film te maken.


Gewaagde, maar vooral toch ook saaie film over een hiker die klem komt te zitten tijdens zijn klimtochten. Enige grap is de titel, die getoond wordt op het moment dat de klimmer vast komt te zitten. Waarmee gelijk al duidelijk wordt wat de premisse is. En dat de klimmer zal overleven. In de tussentijd is het zeker een niet slecht geacteerd, maar die paar wat sentimentele flashbacks kunnen de verder simpele narratief niet dragen.

Rampenfilm over de aarde die ontploft met aardverschuivingen, vulkanen en tsunamis tot gevolg. Die over de top begint, en in een moordend Indiana Jones tempo voortraast, om natuurlijk uiteindelijk te eindigen met een moralistische twist, waarin één mens de hele mensheid redt. Bizar groteske special effects in een hol karkas van een verhaal.

Waargebeurd verhaal over MIT-studenten die middels het tellen van kaarten en signalen miljoenen opstrijken met het spelen van black jack in casino's in Las Vegas. Mooi vormgegeven Las Vegas versus het kille Boston, is de film vooral visueel interessant. Uiteindelijk brengt de antagonist Kevin Spacey iets van schijnbare diepte, in een verder toch voornamelijk voorspelbare film over hoogmoed.

Origineel script (geschreven door de schrijvers van Sexy Beast), waarin 5 Britse gangsters wraak nemen op de lover van de vrouw van één van hen (Colin; Ray Winstone). In een talig verhaal, gecentreerd op één locatie (het industriepand waar ze de minnaar opgesloten houden), lijkt de film gebaseerd op een toneelstuk. Door de one-liners en de persoonlijkheden van de auteurs aangenaam om naar te kijken, het verhaal zelf is echter niet bijster interessant.

Een wat rechtlijnige animatie-film in de geest van Wall-e. De machines hebben de mensheid uitgeroeid, maar de ontwikkelaar van de kwaadwillende machine die zichzelf kan reproduceren, heeft 9 tweed-poppetjes de laatste resten van zijn menselijke ziel gegeven, en alleen zij kunnen de machine stoppen. Dwaalt nergens af van de stereotype dystopie van een verloren wereld, die eerst kapot is gemaakt door de mensheid, om vervolgens door de zuivere en goede menselijke ziel alsnog gered wordt. Mede geproduceerd door Tim Burton.


De slungelachtige documentairemaker Chris Waitts probeert in dit ego-document te achterhalen waarom al zijn vriendinnen hem in het verleden hebben gedumpt. Dit leidt tot hilarische en genante momenten in gesprekken met ex-en, blind dates, sex-therapeutes, domina's en willekeurige voorbijgangers. Tot hij erachter komt dat hij eigenlijk de relatie met zijn laatste vriendin nog steeds niet verwerkt heeft. Bij vlagen pijnlijk eerlijk, stuitend dom, en ronduit hilarisch.

Eén van de bekendste films van Elia Kazan, naar het toneelstuk van Tennessee Wiliams. Als de labiele Blanche bij haar zus Stella en man Stan (Marlon Brando) komt wonen, komen de verhouding op scherp te staan. Naarmate het verleden van Blanche duidelijker wordt, ontspoort de situatie steeds meer. Blanch (Vivien Leigh) is de eerste helft van de film een behoorlijk irritant aanstellerig type wiens nadruk op cultuur en verfijning maar nauwelijks overtuigt, waardoor de bruutheid van Stan volkomen terecht lijkt. Pas in het tweede deel wordt haar aanstellerigheid overtuigende waanzin, en wordt de film interessanter. Desalniettemin; twee uur geschreeuw, gejank en aanstellerij, het was misschien revolutionair geacteerd voor een film in die tijd, maar het komt allemaal toch wat drakerig melodramatisch over. (Ondanks de indrukwekkende soundtrack.)

Lieve low budget film uit vlaanderen over een vrouw in scheiding die een jonge roekeloze vrachtwagenchauffeur aanrijdt, waaruit een romance ontstaat. Feelgood.

Interessante film van talent Antonio Campos, die goed gekeken heeft naar Gus van Sants Elephant en het werk van Michael Haneke. De internet-verslaafde Robert aardt niet op de highschool waardoor hij alleen nog maar meer geweldadige filmpjes en porno kijkt op z'n computer. Als naschoolse activiteit gaat hij bij een filmclub en legt zo onvermoed de drugs-dood vast van twee populaire meisjes. Trage, verhalende beeldtaal met iets meer uitleg dan zijn leermeesters, en een subtiele onderhuidse driftleer en maatschappijkritiek.