Sorteer op: Tijd | Waardering | Titel

Dead man's shoes

30 december 2010

Harde film over broers en vernedering. Een onthechte broer keert terug naar zijn geboortedorp om wraak te nemen op een groep drugsgebruikende dealers en drop-outs die in zijn afwezigheid zijn zwakzinnige broer drugs hebben gevoerd, getart en vernederd. Met zijn doortastende commando-technieken en stoicijnse houding werkt hij zijn wraak stelselmatig af. Origineel scenario dat met relatief weinig middelen sterk gebracht wordt, onder begleiding van een goede Warp-soundtrack.

Nothing Personal

28 december 2010

Onnederlands goede film waarin naast het acteerwerk van Stephen Rea (Crying Game) en Lotte Verbeek het ruwe landschap van Ierland schitterend figureert. Anna vertrekt in haar eentje naar Ierland na een mislukte relatie in Amsterdam, en slaapt en zwerft in de ruwe natuur. Tot ze op het geïsoleerde huis van de weduwnaar en kluizenaar Martin stuit. Ze werkt voor onderdak en eten, onder één voorwaarde: geen persoonlijke vragen. Minimalistische texturen van natuur en gevoel, met spaarzame dialogen, zonder enige toegankelijkheid te verliezen.

Catfish

3 december 2010

Bijzondere faction documentaire over een relatie via facebook tussen een filmmakende hipster en een gezin aan de andere kant van de VS. Een creatief meisje van 13 en haar aantrekkelijke zus blijken een hersenspinsel van een vrouw, die haar fantasie hard nodig heeft om aan haar bestaan te ontvluchten. Aardig opgebouwd en respectvol ontspinnend, is deze al dan niet waargebeurde documentaire een mooi tijdsbeeld, waarin virtuele vrienden, identiteit en liefde even waar kunnen zijn als de werkelijkheid.

Mr. Nobody

31 oktober 2010 om 17:40

Het is 2092 en Mr. Nobody is met zijn 118 jaar de enige sterfelijke mens in een dystopische samenleving. Aan een journalist vertelt hij over zijn leven, maar hierbij speelt relativiteits- en snaren theorie een belangrijke rol. In een ingenieuze opbouw worden drie (of wellicht nog wel meer) mogelijke parallelle levens beschreven, waarin drie verschillende vrouwen zijn geliefde zijn. Onduidelijk is nu welk leven hij echt geleefd heeft, maar in alle parallelle levens loopt het niet bijster goed af. Originele combinatie van theorie, SF, fantasie en drama. Duurste Belgische productie ooit.

The imaginarium of doctor Parnassus

16 mei 2010 om 18:52

Grappige en creatieve film van Terry Gilliam over een rondreizend circus. De onsterfelijke vader heeft niet alleen zijn ziel verkocht aan de duivel (Tom Waits), maar ook zijn dochter verwed: die is na haar zestiende van de duivel. Tijdens de film wordt met een nieuwe weddenschap geprobeerd dit ongedaan te maken. De plotselinge dood van Heath Ledger tijdens de film levert cameo's op van o.a. Johnny Depp en Jude Law, in de scenes die zich in het hoofd van de vader afspelen. De animaties zijn wat oppervlakkig en zuurstokkleurig, maar de (visuele) grappen en het acteerspel maken dit ruimschoots goed.

The messenger

8 maart 2010 om 21:32

Zwaarmoedige maar gevoelige oorlogsfilm over twee sergeanten die naasten van overleden soldaten moeten inlichten over hun dood. Eén van de achtergelaten vrouwen (Samantha Morton) blijft de sergeant Will (Ben Forster) bij en hij zoekt haar op; met voorzichtige toenaderingen als gevolg. Bijzonder goed acteerwerk van Morton (o.a. Morvern Caller, Control) in een uitgebalanceerd script dat fijnzinnig het gitzwarte cynisme van oorlog overkomt met voorzichtige hoop en liefdevolle troost.

Casablanca

1 maart 2010

Klassiek liefdesdrama dat zich afspeelt in Marokko tijdens de eerste jaren van de Tweede wereldoorlog. Setdressing, cameravoering en een afgewogen script, laten Ingrid Bergman gloeien als een trieste parel, en de cynische one-liners van Humphrey Bogart maken zijn opoffering voor de liefde alleen maar grootser. Een aaneenschakeling van clichés volgens Umberto Eco, maar dan wel één die volledig klopt, en daardoor klassiek en archetypisch wordt, zonder te verzanden in sentimenteel effectbejag.

The Big Lebowksi

7 januari 2010 om 19:43

Voor de zoveelste keer deze klassieker van de Coen Brothers bekeken. Jeff Bridges ís de slons Lebowski en John Goodman speelt misschien wel z'n beste rol ooit. Zinloze dialogen, waarin Steve Buscemi steevast het onderspit delft en een onnavolgbaar, soms psychedelisch verhaal, dat feitelijk alleen maar draait om het ene incident, waarbij schuldeisers op het tapijt van The Dude pissen. Het meest memorabel is toch wel John Torturro gebleken, in zijn rol van bowler Jesus.

Un prophète

6 december 2009 om 17:10

Ingenieuze gevangenisfilm over de Arabische jeugddelinquent Malik. Om zich te beschermen sluit hij zich aan bij de machthebbende Corsicanen, maar tijdens zijn klussen voor hen, bouwt hij zijn eigen netwerk en macht op. Mooie beelden en dosering zorgen ervoor dat de Freudiaanse vadermoord van begin tot eind blijft boeien. Winnaar critici prijs Cannes 2009.

Das Weisse Band

6 december 2009 om 12:36

Hanekes onderzoek naar de wortelen van het fascisme in het Lutheriaans protestante Oostenrijk van vlak voor de eerste wereld oorlog. Met als ondertitel 'een Duits kinderverhaal' wordt een naargeestig beeld geschetst van de elite van kleine dorpen en de kinderen die er met strenge tucht, vernedering en vormelijkheid worden opgevoed. De frustraties en perversie die zo ontwikkeld worden, vindt uiting in diverse geweldadige voorvallen in het dorp. Winnaar gouden palm 2009. Niet zo indrukwekkend als Temps du loup.

1Ouder »